नैतिकता

साक्षीले के गर्दैन

साक्षीले कुनै संस्थालाई आफूले नबनाएको अभिलेखमाथि भरोसा गर्न भन्छ। यो तब मात्र सम्भव हुन्छ जब त्यो अभिलेख किन्न नसकिने होस्। हामीले नगर्ने प्रतिबद्धता जनाएका कुरा यहाँ स्पष्ट रूपमा उल्लेख गरिएको छ, अनुमानमा छाडिएको छैन।

हामी अनुगमन गर्ने ठाउँबाट पैसा लिँदैनौं

साक्षीले अनुगमन गर्ने कुनै पनि ठाउँभित्र सञ्चालित व्यावसायिक संस्थाबाट, जस्तै स्मारक क्षेत्रभित्र वा छेउमा रहेको होटल, ट्राभल अपरेटर, पसल, वा रेस्टुरेन्टबाट, हामी नगद वा जिन्सी कुनै पनि रूपमा सहयोग स्वीकार गर्दैनौं। संरक्षण अभिलेखलाई त्यसलाई पढ्ने संस्थाले भरोसा गर्नुपर्छ, र त्यो भरोसा अभिलेखमा के लेखिन्छ भन्नेमा स्वार्थ राख्ने प्रायोजकसँग टिक्दैन।

कुनै प्रायोजित सिफारिस छैन

एपले कुनै पनि प्रकारको कुपन, प्रायोजित सूची, वा तिरेर राखिने विज्ञापन बोक्दैन: न रेस्टुरेन्टका लागि, न गाइडका लागि, न पसलका लागि। कुनै अभियानले तपाईंलाई कहाँ पठाउँछ भन्ने कुरा अभिलेख कहाँ पातलो छ भन्नेले तय गर्छ, कसले उल्लेखको लागि पैसा तिर्यो भन्नेले होइन।

तपाईंले साक्षी बसेको कुरा प्रमाण नै रहन्छ, सामग्री बन्दैन

तस्बिर र अवस्था प्रतिवेदनहरू कुनै ठाउँको जिम्मेवार संस्थाका लागि अनुगमन अभिलेख बनाउन अस्तित्वमा छन्। तिनलाई बेचिँदैन, विज्ञापनदातालाई लाइसेन्स दिइँदैन, वा मार्केटिङ छविको रूपमा पुनः प्रयोग गरिँदैन। संरक्षक खाताहरूले प्रतिवेदन पढ्न र त्यसमा कारबाही गर्न सक्छन्; अरू कसैले तिनलाई पढ्दैन।

आविष्कारभन्दा पहिले श्रेय

एपले भन्ने हरेक तथ्य, धम्म इन्जिनमा होस् वा कुनै ठाउँको पृष्ठमा, नामसहितको जाँच्न सकिने स्रोतमा पुग्छ। जहाँ प्रमाण सकिन्छ, एपले खाली ठाउँ भर्नुको सट्टा त्यही भन्छ: पुनर्निर्माणलाई सधैं पुनर्निर्माण भनेरै लेबल गरिन्छ, र कतै नअडिने दाबी देखाइँदैन।

यो नीतिले परियोजना आजको अवस्थामा जस्तो छ त्यसलाई समेट्छ। यदि कहिल्यै तिरेको संस्थागत इजाजतपत्र वा अनुदान लिइयो भने, यो यहीं खुलासा गरिनेछ, र त्यो हामीले अनुगमन गर्ने ठाउँभित्रको कुनै व्यावसायिक सञ्चालकबाट कहिल्यै आउने छैन।

साक्षी लागू गर्ने संस्थाका लागि यसको अर्थ के हो →